საჩივარი არ დაკმაყოფილდა
გამოყენებული ნორმები
გადაწყვეტილების ტექსტი
გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა
¹ 167-აპ 5 ივლისი, 2005 წ., ქ. თბილისი
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით: ნ. გვენეტაძე (თავმჯდომარე),მ. გოგელია (მომხსენებელი),ი. ბიბილაშვილი
განიხილა მსჯავრდებულ გ. წ-ს საკასაციო საჩივარი თბილისის საოლქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სააპელაციო პალატის 2005წ. 12 იანვრის განაჩენზე.
აღწერილობითი ნაწილი:
კასპის რაიონული სასამართლოს 2004წ. 1 ოქტომბრის განაჩენით გ. წ. ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სსკ-ის 276-ე მუხლის მეორე, მეოთხე და მეექვსე ნაწილებით და სასჯელის ზომად შეეფარდა 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა, საერთო რეჟიმის სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში მოხდით.
აღნიშნული განაჩენი თბილისის საოლქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სააპელაციო პალატის 2005წ. 12 იანვრის განაჩენით დარჩა უცვლელად.
გ. წ-რს მსჯავრი დაედო იმაში, რომ მთვრალმა დაარღვია ტრანსპორტის მოძრაობის უსაფრთხოების წესები, რამაც გაუფრთხილებლობით გამოიწვია ჯანმრთელობის ნაკლებად მძიმე და მძიმე დაზიანება და ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა. აღნიშნული დანაშაული გამოიხატა შემდეგში:
2003წ. 19 ივნისს გ. წ. მთვრალი მართავდა თავისი სიძის, გ. უ-ს კუთვნილ ავტომანქანა “მერსედესს“ და მოძრაობდა სოფ. იგოეთიდან ქ. კასპის მიმართულებით. დაახლოებით 16 საათსა და 30 წუთზე გამოიჩინა დაუდევრობა, უხეშად დაარღვია “საგზაო მოძრაობის შესახებ“ საქართველოს კანონის 41-ე მუხლის პირველი პუნქტის მოთხოვნები, რომლის თანახმად, საქართველოს გზებზე ტრანსპორტის მოძრაობა დადგენილია მარჯვენა მხარეს. გ. წ. ქ. კასპის შესასვლელში, იგოეთი-კასპი-ახალქალაქის საავტომობილო გზის მე-6 კილომეტრზე, აღმაშენებლის ქუჩაზე მოძრაობისას გადავიდა საპირისპირო მოძრაობის ზოლზე და დაეჯახა შემხვედრი მიმართულებით მოძრავ ავტომანქანა “ბმვ-ს“, რომელსაც მართავდა მძღოლი პ. პ . შეჯახების შედეგად ნაკლებად მძიმე დაზიანება მიიღო ავტომანქანა “მერსედესის“ მგზავრმა მ. მ-მ, მძიმე დაზიანებები მიიღეს ა/მანქანა “ბმვ-ს“ მძღოლმა პ. პ-მ, მგზავრებმა – ლ. ჯ-მ და გ. გ-მ. გარდაიცვალა ა/მანქანა “მერსედესის“ მგზავრი გ. ბ .
საკასაციო საჩივრით მსჯავრდებული გ. წ. ითხოვს მის მიმართ პირობითი მსჯავრის გამოყენებას, რასაც ასაბუთებს იმით, რომ ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად თავადაც მძიმედ დაშავდა.
საკასაციო პალატის სხდომაზე მსჯავრდებულ გ. წ-ს ინტერესების დამცველმა, ადვოკატმა ნ. ხ-მ მხარი დაუჭირა საკასაციო საჩივარს.
პროკურორმა პ. მ-მ მოითხოვა გ. წ-ს მიმართ თბილისის საოლქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სააპელაციო პალატის 2005წ. 12 იანვრის განაჩენის უცვლელად დატოვება.
სამოტივაციო ნაწილი:
პალატამ შეისწავლა საქმის მასალები, საკასაციო საჩივრის მოტივთა საფუძვლიანობა, მოუსმინა მხარეებს და მიიჩნია, რომ საჩივრის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
გ. წ-ს მიერ ჩადენილი დანაშაული დადასტურებულია საქმეზე შეკრებილი უტყუარი მტკიცებულებებით, რასაც სადავოდ არც თავად მსჯავრდებული ხდის.
საკასაციო პალატა აღნიშნავს, რომ სააპელაციო სასამართლომ საქმეში არსებული მტკიცებულებების საფუძველზე სამართლებრივად სწორად შეაფასა მსჯავრდებულ გ. წ-ს ქმედება.
რაც შეეხება სასჯელს, პალატა თვლის, რომ სააპელაციო ინსტანციის სასამართლომ სასჯელის ზომის განსაზღვრისას მხედველობაში მიიღო გ. წ-ს პასუხისმგებლობის ყველა შემამსუბუქებელი გარემოება, მათ შორის – მსჯავრდებულის ჯანმრთელობის მდგომარეობაც და ისე დაუნიშნა სასჯელის სახით 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა. ამდენად, არ არსებობს სააპელაციო პალატის განაჩენის შეცვლის საფუძველი.
სარეზოლუციო ნაწილი:
პალატამ იხელმძღვანელა სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 561-ე მუხლის I ნაწილის “ა“ ქვეპუნქტით, 568-ე მუხლით და
დ ა ა დ გ ი ნ ა :
საკასაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს.
თბილისის საოლქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სააპელაციო პალატის 2005წ. 12 იანვრის განაჩენი გ. წ-ს მიმართ დარჩეს უცვლელად.
პალატის განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.