მუხლი 33. სახელმწიფოს შეუძლია ხელმოწერის, რატიფიცირების ან შეერთების პროცესში, ნაწილობრივ ან მთლიანად გამორიცხოს მე-4 მუხლის, მე-2 პუნქტისა და II თავის დებულებების მოქმედება. დაუშვებელია სხვა დათქმის გაკეთება.

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 19. დათქმის ფორმულირება — ვენის კონვენცია სახელშეკრულებო სამართლის შესახებ
• მუხლი 18. [დათქმის გამოთხოვნა] — რომის კონვენცია 1961 - საერთაშორისო კონვენცია, შემსრულებლის, ფონოგრამების დამამზადებლის და მაუწყებლობის ორგანიზაციების – უფლებათა დაცვის შესახებ
• მუხლი 33. [დავა: 1. საერთაშორისო  სასამართლოს  იურისდიქცია; 2. დათქმა  ასეთი იურისდიქციის  მიმართ; 3. დათქმის  ამოღება] — ლიტერატურისა და ხელოვნების ნაწარმოებების დაცვის ბერნის კონვენცია
• მუხლი 42. ნებისმიერ სახელმწიფოს შეუძლია, არა უგვიანეს რატიფიკაციის, მიღების, დამტკიცების ან შეერთების დროისა, ან 39–ე ან მე–40 მუხლის მიხედვით განცხადების გაკეთების დროს, გააკეთოს ერთი ან ორივე დათქმა, გათვალის — ჰააგის კონვენცია ბავშვთა საერთაშორისო მოტაცების სამოქალაქო ასპექტების შესახებ
• მუხლი 23. 1.ნებისმიერ ხელშემკვრელ მხარეს წინამდებარე კონვენციის ხელმოწერის, რატიფიკაციის ან მიერთების შესახებ სიგელის დეპონირების დროს შეუძლია გააკეთოს დათქმა, კონვენციის დებულებასთან ან დებულებებთან მიმართებაშ — ევროპული კონვენცია სისხლის სამართლის საქმეებზე ურთიერთდახმარების შესახებ
• მუხლი 28. 1. თითოეულ სახელმწიფოს, ამ კონვენციის ხელმოწერის ან რატიფიკაციის, ან მასთან შეერთების დროს, შეუძლია განაცხადოს, რომ იგი არ ცნობს კომიტეტის კომპეტენციას, გათვალისწინებულს მე-20 მუხლში — კონვენცია წამებისა და სხვა სახის სასტიკი, არაადამიანური ან ღირსების შემლახველი მოპყრობის და დასჯის წინააღმდეგ

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 25. ხელშემკვრელ სახელმწიფოს, რომელსაც აქვს ერთზე მეტი სამართლის სისტემა, უფლება აქვს, დაადგინოს კონკრეტული ორგანოები ერთ-ერთი ამ სისტემათაგან, რომლებსაც ექნება განსაკუთრებული უფლებამოსილება შეასრულოს სასა
• მუხლი 26. ხელშემკვრელ სახელმწიფოს, თუ მისი ორგანოების უფლებამოსილება კონსტიტუციით შეზღუდულია, უფლება აქვს, მოსთხოვს დავალების წარმოშობის სახელმწიფოს სასამართლო დავალების შესრულებასთან დაკავშირებული იმ მოსაკრებლ
• მუხლი 27. წინამდებარე კონვენციის დებულებებმა არ უნდა შეზღუდოს ხელშემკვრელი სახელმწიფო იმისგან, რომ:
• მუხლი 28. წინამდებარე კონვენცია არ ზღუდავს ორ ან მეტ ხელშემკვრელ მხარეს, შეთანხმდნენ შემდეგი დებულებების მოქმედების გამორიცხვაზე:
• მუხლი 29. წინამდებარე ხელშეკრულების მხარეებისთვის, რომლებიც ასევე არიან სამოქალაქო პროცესის შესახებ ჰააგის 1905 წლის 17 ივლისის და 1954 წლის 1-ლი მარტის ჰააგის კონვენციების მხარეები, ამ კონვენციამ უნდა ჩაანაცვლ
• მუხლი 32. წინამდებარე კონვენციის 29-ე და 31-ე მუხლების დებულებებისთვის ზიანის მიყენების გარეშე, აღნიშნული კონვენცია არ შეიძლება შეიზღუდოს  იმ კონვენციების დებულებებით, რომლებიც მოიცავს წინამდებარე კონვენციით და
• მუხლი 35. ხელშემკვრელმა სახელმწიფომ, სარატიფიკაციო სიგელის ან შეერთების შესახებ სიგელის დეპონირების დროს ან მოგვიანებით უნდა შეატყობინოს ნიდერლანდების საგარეო საქმეთა სამინისტროს მე-2, მე-8, 24-ე და 25-ე მუხლებ
• მუხლი 37. წინადებარე კონვენცია ღიაა ხელმოსაწერად  ჰააგის საერთაშორისო კერძო სამართლის კონფერენციის მეთერთმეტე სესიაზე წარმოდგენილი სახელმწიფოებისთვის
• მუხლი 38. წინამდებარე კონვენცია ძალაში შედის 37-ე მუხლის მეორე პუნქტში მითითებული მესამე სარატიფიკაციო სიგელის დეპონირებიდან მესამოცე დღეს
• მუხლი 39. ნებისმიერ სახელმწიფოს, რომელიც არ იყო წარმოდგენილი ჰააგის საერთაშორისო კერძო სამართლის  კონფერენციის მეთერთმეტე სესიაზე და არის ამ კონფერენციის ან გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის, ან მისი რომელიმე 
• მუხლი 40. ნებისმიერ სახელმწიფოს ხელმოწერის, რატიფიცირებისა და შეერთებისას შეუძლია, დეკლარაციით განაცხადოს, რომ წინამდებარე კონვენცია გავრცელდება მის მთელ იმ ტერიტორიაზე, რომელთა საერთაშორისო ურთიერთობებისთვის ი

დოკუმენტის სრული ტექსტი (36 მუხლი) →