1.  ქმედების სექსუალურ შევიწროებად აღქმისთვის მხედველობაში უნდა იქნეს მიღებული, მათ შორის, შემდეგი ინდიკატორები:

ა) ქმედების ხასიათი;

ბ) მსხვერპლის მიერ სიტუაციის აღქმა;

გ) ქმედების ინტენსივობა;

დ) ქმედების განმეორებადობა;

ე) შემავიწროებლის შესაძლებლობა, მოახდინოს მსხვერპლზე გავლენა;

ვ) მსხვერპლის დაუცველი მდგომარეობა;

ზ) შემავიწროებელსა და მსხვერპლს შორის ურთიერთობა, მათ შორის, სამსახურებრივი იერარქია.

2. ჩამოთვლილი ინდიკატორები არ არის ამომწურავი და, ერთი ინდიკატორის არსებობაც შესაძლოა საკმარისი იყოს სექსუალური შევიწროების დასადასტურებლად.