მუხლი 14. მშვიდობიან პერიოდში მაღალ ხელშემკვრელ მხარეებს, ხოლო საომარი მოქმედებების დაწყების შემდეგ კონფლიქტის მონაწილე მხარეებს თავიანთ და საჭიროების შემთხვევაში, ოკუპირებულ ტერიტორიაზეც, შეუძლიათ შექმნან სანი

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 7. მშვიდობიან დროს ან საომარი მოქმედებების დაწყებისას, ყოველი სახელმწიფო თითოეულ მაღალ ხელშემკვრელ მხარეს გადასცემს ამ სანიტარიული ზონების სიას, რომლებიც განლაგებულია მათ ხელისუფლებაში მყოფ ტერიტორიაზე. — 1949 წლის 12 აგვისტოს ჟენევის კონვენცია მოქმედ ჯარში დაჭრილთა და ავადმყოფთა მდგომარეობის გაუმჯობესების შესახებ
• მუხლი 2. იმ დებულებათა გარდა, რომლებიც გამოიყენება მშვიდობიან დროს, წინამდებარე კონვენცია გამოიყენება გამოცხადებული ომის ყველა შემთხვევაში ან ნებისმიერი სხვა სახის შეიარაღებული კონფლიქტის დროს, რომელიც შეიძლებ — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „სამხედრო ტყვეებთან მოპყრობის შესახებ“
• მუხლი 2. იმ დებულებათა გარდა, რომლებიც გამოიყენება მშვიდობიან დროს, წინამდებარე კონვენცია გამოიყენება გამოცხადებული ომის ყველა შემთხვევაში ან ნებისმიერი სხვა სახის შეიარაღებული კონფლიქტის დროს, რომელიც შეიძლებ — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „საზღვაო შეიარაღებულ ძალებში დაჭრილთა, ავადმყოფთა და ხომალდის დაღუპვაში მოყოლილ პირთა მდგომარეობის გაუმჯობესების შესახებ“
• მუხლი 75. იმ შემთხვევაში, როცა საომარი მოქმედებები დაინტერესებულ სახელმწიფოებს ხელს უშლის 70-ე, 71-ე, 72-ე და 77-ე მუხლებში მითითებული ვალდებულების შესრულებაში, დაინტერესებულ მფარველ სახელმწიფოებს, წითელი ჯვრის — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „სამხედრო ტყვეებთან მოპყრობის შესახებ“
• მუხლი 6. მე-10, მე-15, 23-ე, 28-ე, 31-ე, 36-ე, 37-ე და 52-ე მუხლებით სპეციალურად გათვალისწინებული შეთანხმებების გარდა, მაღალ ხელშემკვრელ მხარეებს შეუძლიათ დადონ სხვა სპეციალური შეთანხმებები ნებისმიერ საკითხზე, — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „საზღვაო შეიარაღებულ ძალებში დაჭრილთა, ავადმყოფთა და ხომალდის დაღუპვაში მოყოლილ პირთა მდგომარეობის გაუმჯობესების შესახებ“
• მუხლი 131. არცერთ მაღალ ხელშემკვრელ მხარეს არ შეუძლია თავისი თავის ან რომელიმე სხვა მაღალი ხელშემკვრელი მხარის გათავისუფლება პასუხისმგებლობისაგან, რომელიც მას ან სხვა მაღალ ხელშემკვრელ მხარეს წინა მუხლში მითითებ — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „სამხედრო ტყვეებთან მოპყრობის შესახებ“

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 8. დაცვის ქვეშ მყოფ პირებს არცერთ შემთხვევაში არ შეუძლიათ მთლიანად ან ნაწილობრივ უარი თქვან იმ უფლებებზე, რომლებიც მათთვის წინამდებარე კონვენციით არის მინიჭებული ან გათვალისწინებულია წინა მუხლში აღნიშნულ
• მუხლი 9. წინამდებარე კონვენცია გამოიყენება მფარველი სახელმწიფოების თანამშრომლობითა და ზედამხედველობით, რომელთაც ეკისრებათ კონფლიქტის მონაწილე მხარეთა ინტერესთა დაცვა. ამ მიზნით, მფარველ სახელმწიფოებს შეუძლიათ
• მუხლი 10. წინამდებარე კონვენციის დებულებები არ აბრკოლებს ჰუმანიტარულ საქმიანობას, რომლის განხორციელება შეუძლია კონფლიქტის მონაწილე მხარეების თანხმობით, წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტს ან ნებისმიერ სხვა მიუკე
• მუხლი 11. მაღალ ხელშემკვრელ მხარეებს ნებისმიერ დროს შეუძლიათ შეთანხმდნენ და წინამდებარე კონვენციით მფარველი სახელმწიფოსათვის დაკისრებული მოვალეობების შესრულება ანდონ ორგანიზაციას, რომელიც უზრუნველყოფს მიუკერძოე
• მუხლი 12. მფარველი სახელმწიფოები, დაცვის ქვეშ მყოფი პირების ინტერესებიდან გამომდინარე, კერძოდ, კონფლიქტის მონაწილე მხარეთა შორის წინამდებარე კონვენციის დებულებათა გამოყენების ან განმარტების თაობაზე უთანხმოების
• მუხლი 13. II კარის დებულებები ვრცელდება კონფლიქტის მონაწილე სახელმწიფოების მთელ მოსახლეობაზე, რასის, ეროვნების, რელიგიის ან პოლიტიკური შეხედულების საფუძველზე ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე, და მიზნად ისახავს
• მუხლი 15. კონფლიქტის მონაწილე მხარე ნებისმიერ მონაწილე მხარეს შეუძლია უშუალოდ ან ნეიტრალური სახელმწიფოს ან ჰუმანიტარული ორგანიზაციის მეშვეობით მიმართოს მოწინააღმდეგე მხარეს წინადადებით, რათა საომარი მოქმედებები
• მუხლი 16. დაჭრილები და ავადმყოფები, აგრეთვე უძლურები და ფეხმძიმე ქალები ისარგებლებენ განსაკუთრებული დაცვითა და პატივისცემით
• მუხლი 17. კონფლიქტის მონაწილე მხარეებმა უნდა დადონ ადგილობრივი შეთანხმებები ალყაშემორტყმული ან გარშემორტყმული ადგილებიდან დაჭრილების, ავადმყოფების, უძლურებისა და მოხუცების, ბავშვებისა და ფეხმძიმე ქალების ევაკუა
• მუხლი 18. დაჭრილების, ავადმყოფების, უძლურებისა და მშობიარე ქალების დასახმარებლად ორგანიზებული სამოქალაქო საავადმყოფოები არ შეიძლება არცერთ შემთხვევაში იყოს თავდასხმის ობიექტი; ისინი ყოველთვის უნდა სარგებლობდნენ
• მუხლი 19. დაცვა, რომლითაც სარგებლობენ სამოქალაქო საავადმყოფოები, შეიძლება შეწყდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ისინი, თავიანთი ჰუმანიტარული ვალდებულებების შესრულების ფარგლებს გარეთ გამოიყენება მოწინააღმდეგისათვის

დოკუმენტის სრული ტექსტი (165 მუხლი) →