მუხლი 4. 1. კომპეტენტურ ხელისუფლებას არა აქვს უფლება დააწესოს ან გასცეს ნებართვა დაწესდეს იძულებითი ან სავალდებულო შრომა კერძო პირების, კომპანიების, ან საზოგადოებების სასარგებლოდ

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 117. შრომა საფუძველია რესპუბლიკის არსებობისა და მისი უზრუნველყოფა რესპუბლიკის განსაკუთრებული მოვალეობაა — საქართველოს კონსტიტუცია (მიღებული საქართველოს დამფუძნებელი კრების მიერ 1921 წლის 21 თებერვალს)
• მუხლი 2. დაწესებულებებისათვის, ორგანიზაციებისათვის, ინდივიდუალური მეწარმეებისა და იურიდიული პირებისათვის დაწესდეს დასახლებული ტერიტორიის დასუფთავების მოსაკრებელი და მისი ოდენობა განისაზღვროს თანახმად დანართისა — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დასახლებული ტერიტორიის დასუფთავებისათვის მოსაკრებლის შემოღების, გადახდის ინსტრუქციისა და დაგვა-დასუფთავების, ნარჩენების მართვის და ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის საკუთრებაში არსებული ნარჩენების განკარგვის წესის დამტკიცების შესახებ
• მუხლი 71. საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა — არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსი
• მუხლი 12. ინვესტიცია და შრომა — „საქართველოს მთავრობასა და უნგრეთის მთავრობას შორის ინვესტიციების ხელშეწყობისა და ურთიერთდაცვის შესახებ“ შეთანხმება
• მუხლი 8. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ არ უნდა დააწესოს შეზღუდვები მის ძირითად და დამხმარე ორგანოებში მამაკაცთა და ქალთა ნებისმიერი ფორმითა და თანასწორობის პირობებში მონაწილეობის შესაძლებლობის მიმართ — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ქარტია და მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოს წესდება
• მუხლი 79. იძულებითი შრომა — საქართველოს შრომის კოდექსი

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 1. 1. შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის ყოველი წევრი, რომელიც მოახდენს წინამდებარე კონვენციის რატიფიკაციას, ვალდებულია რაც შეიძლება მოკლე დროში გააუქმოს იძულებითი ან სავალდებულო შრომის ყველა ფორმის გამოყე
• მუხლი 2. 1. წინამდებარე კონვენციის მიზნებისათვის ტერმინი „იძულებითი ან სავალდებულო შრომა“ ნიშნავს ყოველგვარ სამუშაოს ან სამსახურს, რომელიც რაიმე სასჯელის მუქარით მოეთხოვება პირს, და რომელსაც ეს პირი ნებაყოფლობ
• მუხლი 5. 1. კერძო პირებისათვის, კომპანიებისათვის ან საზოგადოებისათვის მინიჭებული არანაირი კონცესიის საფუძველზე არ შეიძლება მოხდეს იძულებითი ან სავალდებულო შრომის ამა თუ იმ ფორმის გამოყენება, წარმოების ან პროდუ
• მუხლი 6. იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ადმინისტრაციის მოხელეების ვალდებულებაა წაახალისონ მოსახლეობა ამა თუ იმ ფორმის სამუშაოს შესრულებაში, ამ მოხელებს არ შეუძლიათ აიძულონ მოსახლეობა ან ცალკეული პირები იმუშაონ კე
• მუხლი 7. 1. უფროსებს, რომლებიც არ ასრულებენ ადმინისტრაციულ მოვალეობებს, არ შეუძლიათ იძულებითი ან სავალდებულო შრომის გამოყენება
• მუხლი 8. 1. იძულებითი ან სავალდებულო შრომის გამოყენების ნებისმიერი გადაწყვეტილებისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება მოცემული ტერიტორიის უმაღლეს სამოქალაქო ხელისუფლებას
• მუხლი 9. იმ შემთხვევების გარდა, როდესაც წინამდებარე კონვენციის მე-10 მუხლით გათვალისწინებულია სხვა რამ, ხელისუფლების ორგანო, რომელსაც აქვს იძულებით ან სავალდებულო შრომაში ჩაბმის უფლება, მანამ, სანამ გადაწყვეტს
• მუხლი 10. 1. იძულებითი ან სავალდებულო შრომა, რომელიც მოითხოვება, როგორც ბეგარა, და იძულებითი ან სავალდებულო შრომა, რომელსაც საზოგადოებრივი სამუშაოს შესრულებისათვის მიმართავენ ადმინისტრაციული მოვალეობის შემსრულე
• მუხლი 11. 1. იძულებით ან სავალდებულო შრომაში შეიძლება ჩაბმული იყვნენ მხოლოდ სრულწლოვანი შრომისუნარიანი მამრობითი სქესის პირები, რომელთა სავარაუდო ასაკი არანაკლებ 18 და არა უმეტეს 45 წელია. წინამდებარე კონვენციი
• მუხლი 12. 1. მაქსიმალური პერიოდი, რომლის განმავლობაში ესა თუ ის პირი შეიძლება ჩაებას სხვადასხვა ფორმის იძულებით ან სავალდებულო შრომაში, არ უნდა აღემატებოდეს წელიწადში 60 დღეს. ამასთანავე სამუშაო ადგილამდე მისვლ
• მუხლი 13. 1. იძულებით ან სავალდებულო შრომაში ჩაბმული ყოველი პირის ნორმალური სამუშაო დღის ხანგრძლივობა ისეთივე უნდა იყოს, როგორც თავისუფალი დაქირავების პირობებში, ხოლო დრო, რომელიც პირმა იმუშავე ჩვეულებრივი ნორმ

დოკუმენტის სრული ტექსტი (29 მუხლი) →