მუხლი 16. წინამდებარე კონვენციის იმ დებულებების გათვალისწინებით, რომლებიც სამხედრო წოდებასა და სქესს შეეხება, და იმ პრივილეგირებული მოპყრობის გათვალისწინებით, რაც შეიძლება მიენიჭოთ მათ ჯანმრთელობის მდგომარეობის

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 2. 1. მთავარი სამმართველო არის სამსახურის სტრუქტურული ქვედანაყოფი, რომლის მოსამსახურეებსაც შეიძლება მინიჭებული ჰქონდეთ სპეციალური წოდება — საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის დროებითი მოთავსების უზრუნველყოფის მთავარი სამმართველოს დებულების დამტკიცების შესახებ
• მუხლი 44. სხვა სახელმწიფო უწყებაში მიღებული სამხედრო და სპეციალური წოდების სამსახურის სპეციალურ წოდებასთან გათანაბრება — საქართველოს დაზვერვის სამსახურში სამსახურის გავლის წესის დამტკიცების შესახებ
• მუხლი 29. აღმასრულებელი პრივილეგია — საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსი
• მუხლი 352. 350-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“, „დ“, „ვ“ და „თ“ ქვეპუნქტების მოთხოვნები ექვემდებარება პრივილეგიურ დაკმაყოფილებას შემდეგი წყაროებიდან: — საქართველოს საზღვაო კოდექსი
• მუხლი 16. სპეციალური წოდება — სსიპ – შემოსავლების სამსახურის საბაჟო დეპარტამენტის თანამშრომლის სამსახურში მიღების, სამსახურიდან გათავისუფლების (დათხოვნის) და სამსახურის გავლის სპეციალური წესის დამტკიცების შესახებ
• მუხლი 5. სახელმწიფო სპეციალური წოდება — პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახურის თანამშრომლის მიერ სამსახურის გავლის წესის დადგენის შესახებ

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 9. წინამდებარე კონვენციის დებულებები დაბრკოლებას არ წარმოადგენს სამხედრო ტყვეთა დაცვისა და მათთვის დახმარების აღმოჩენის მიზნის მქონე ჰუმანიტარული საქმიანობისათვის, რომელიც შეიძლება განახორციელოს წითელი ჯ
• მუხლი 10. მაღალ ხელშემკვრელ მხარეებს ნებისმიერ დროს შეუძლიათ შეთანხმდნენ, რომ წინამდებარე კონვენციით მფარველი სახელმწიფოსათვის დაკისრებული მოვალეობების შესრულება ანდონ სრული მიუკერძოებლობის და ქმედითობის გარანტ
• მუხლი 11. მფარველი სახელმწიფოები ყოველთვის, როდესაც დაცვის ქვეშ მყოფი პირების ინტერესებიდან გამომდინარე ამას მიზანშეწონილად ჩათვლიან, განსაკუთრებით კი კონფლიქტის მონაწილე მხარეთა შორის ამ კონვენციის დებულებათა
• მუხლი 12. სამხედრო ტყვეები იმყოფებიან მოწინააღმდეგე სახელმწიფოს და არა იმ ცალკეული პირების ან სამხედრო შენაერთების ხელში, რომლებმაც ისინი ტყვედ ჩაიგდეს. მიუხედავად იმ ინდივიდუალური პასუხისმგებლობისა, რომელიც ცა
• მუხლი 13. სამხედრო ტყვეებს ყოველთვის ჰუმანურად უნდა მოეპყრონ. ტყვედ ამყვანი სახელმწიფოს მხრიდან ნებისმიერი უკანონო ქმედება ან უმოქმედობა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მის მზრუნველობაში მყოფი სამხედრო ტყვის სიკვდილ
• მუხლი 14. სამხედრო ტყვეებს ნებისმიერ გარემოებაში აქვთ მათი პიროვნებისა და ღირსების პატივისცემის უფლება
• მუხლი 17. ყოველი სამხედრო ტყვე, დაკითხვისას, ვალდებულია განაცხადოს მხოლოდ თავისი გვარი, სახელი, სამხედრო წოდება, დაბადების თარიღი, პირადი ან სარეგისტრაციო ნომერი, ან, მისი არქონის შემთხვევაში, სხვა თანაბარი მნი
• მუხლი 18. პირადი მოხმარების ყველა ნივთი და საგანი, გარდა იარაღის, ცხენების, საომარი აღჭურვილობისა და სამხედრო დოკუმენტებისა, რჩება სამხედრო ტყვეთა მფლობელობაში, ასევე მათ მფლობელობაში რჩება ლითონის ჩაფხუტები, ა
• მუხლი 19. სამხედრო ტყვეები, მათი უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად, ტყვედ ჩავარდნიდან უმოკლეს ვადაში უნდა იყვნენ ევაკუირებულნი სამხედრო მოქმედებათა ზონიდან საკმაოდ დაშორებულ ბანაკებში
• მუხლი 20. სამხედრო ტყვეთა ევაკუაცია ყოველთვის უნდა განხორციელდეს ჰუმანურად და იმ პირობების ანალოგიურად, რომელთაც ტყვედ ამყვანი სახელმწიფო საკუთარ ჯარებს მათი გადაადგილებისას ანიჭებს
• მუხლი 21. დამატყვევებელ სახელმწიფოს შეუძლია სამხედრო ტყვეთა ინტერნირება. მას შეუძლია აუკრძალოს მათ ინტერნირების ბანაკის დადგენილი მიჯნის გარეთ გასვლა ან, თუ ბანაკს გარს მესერი აკრავს , ამ მესერს გარეთ გასვლა. წ

დოკუმენტის სრული ტექსტი (152 მუხლი) →