მუხლი 36. სამხედრო ტყვეებს, რომლებიც არიან სასულიერო პირები, მაგრამ არ მსახურობდნენ კაპელანებად საკუთარ შეიარაღებულ ძალებში, უნდა ჰქონდეთ უფლება, თავიანთი აღმსარებლობის მიუხედავად, თავისუფლად აღასრულონ ღვთისმსა

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 93. ინტერნირებულებს სრული თავისუფლება უნდა მიენიჭოთ თავიანთი რელიგიური მოვალეობების შესრულებაში, მათ შორის, საკუთარი აღმსარებლობის რელიგიურ მსახურებებზე დასწრებისას, იმ პირობით, რომ ისინი დაიცავენ დამკავე — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „ომის დროს სამოქალაქო მოსახლეობის დაცვის შესახებ“
• მუხლი 16. – კულტურული ობიექტებისა და ღვთისმსახურების ადგილების დაცვა — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენციების 1977 წლის 8 ივნისის დამატებითი ოქმი „არასაერთაშორისო ხასიათის შეიარაღებული კონფლიქტების მსხვერპლთა დაცვის შესახებ (II ოქმი)“
• მუხლი 30. სამედიცინო და სასულიერო პერსონალის დაბრუნება — 1949 წლის 12 აგვისტოს ჟენევის კონვენცია მოქმედ ჯარში დაჭრილთა და ავადმყოფთა მდგომარეობის გაუმჯობესების შესახებ
• მუხლი 58. ოკუპანტი სახელმწიფო ნებას დართავს სასულიერო პირებს, გაუწიონ სულიერი დახმარება მათი რელიგიური აღმსარებლობის წარმომადგენლებს — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენცია „ომის დროს სამოქალაქო მოსახლეობის დაცვის შესახებ“
• მუხლი 53. – კულტურული ობიექტებისა და ღვთისმსახურების ადგილების დაცვა — ჟენევის 1949 წლის 12 აგვისტოს კონვენციების 1977 წლის 8 ივნისის დამატებითი ოქმი „საერთაშორისო შეიარაღებული კონფლიქტების მსხვერპლთა დაცვის შესახებ (I ოქმი)“
• მუხლი 47. მსჯავრდებულის რწმენისა და აღმსარებლობის თავისუფლების განხორციელება — საქართველოს სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროს N16 პენიტენციური დაწესებულების დებულების დამტკიცების შესახებ

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 30. ყოველ ბანაკს ექნება შესაბამისი ლაზარეთი, სადაც სამხედრო ტყვეები საჭირო სამედიცინო დახმარებას მიიღებენ და სადაც მათ აუცილებელი კვების რეჟიმით უზრუნველყოფენ. საჭიროების შემთხვევაში, გადამდები სნეულებები
• მუხლი 31. სამხედრო ტყვეთა სამედიცინო შემოწმება უნდა ჩატარდეს, სულ მცირე, თვეში ერთხელ. სამედიცინო შემოწმებისას შემოწმდება და ჩაიწერება თითოეული სამხედრო ტყვის წონა. კერძოდ, ეს შემოწმებები მიზნად ისახავს ჯანმრთე
• მუხლი 32. სამხედრო ტყვეებს, რომლებიც, მიუხედავად იმისა, რომ თავიანთი შეიარაღებული ძალების სამედიცინო სამსახურს არ ეკუთვნიან, მაგრამ არიან ექიმები, კბილის ექიმები, სანიტრები (ქალები და მამაკაცები),
• მუხლი 33. დამატყვევებელი სახელმწიფოს მიერ სამხედრო ტყვეთათვის დახმარების გასაწევად დაკავებული სამედიცინო და სასულიერო პერსონალი სამხედრო ტყვეებად არ ჩაითვლებიან. მიუხედავად ამისა, ისინი, სულ მცირე, წინამდებარე
• მუხლი 34. სამხედრო ტყვეებს სრული თავისუფლება მიენიჭებათ მათი რელიგიური წესების აღსასრულებლად, შესაბამის რელიგიურ წირვებზე დასწრების ჩათვლით, იმ პირობით, რომ ისინი სამხედრო ხელისუფლების მიერ დაწესებულ დისციპლინუ
• მუხლი 35. მოწინააღმდეგე მხარის ხელში მოხვედრილ სამხედრო სასულიერო პერსონალს, რომელიც სამხედრო ტყვეთა დასახმარებლად დარჩა ან დააკავეს, უფლება ექნება მათ სულიერ მოთხოვნილებებს მოემსახუროს და თავისი რელიგიური აღმს
• მუხლი 37. იმ შემთხვევებში, როცა სამხედრო ტყვეები დაკავებული სამხედრო სასულიერო პერსონალის წარმომადგენლის ან მათი აღმსარებლობის სამხედრო ტყვე სასულიერო პირის სულიერი დახმარებით არ სარგებლობენ, დაინტერესებულ სამხ
• მუხლი 38. პატივისცემით მოეპყრობა რა ყოველი სამხედრო ტყვის პირად არჩევანს, დამატყვევებელმა სახელმწიფომ ხელი უნდა შეუწყოს სამხედრო ტყვეთა ინტელექტუალურ, საგანმანათლებლო, რეკრეაციულ, სპორტულ და გასართობ აქტივობას.
• მუხლი 39. სამხედრო ტყვეთა ყოველი ბანაკი დაექვემდებარება ტყვედ ამყვანი სახელმწიფოს რეგულარული შეიარაღებული ძალების შემადგენლობაში მყოფ პასუხისმგებელ ოფიცერს. აღნიშნულ ოფიცერს თან უნდა ჰქონდეს წინამდებარე კონვენც
• მუხლი 41. ყველა ბანაკში, ყველასთვის ხელმისაწვდომ ადგილებში, სამხედრო ტყვეთა მშობლიურ ენაზე უნდა გამოიკრას წინამდებარე კონვენციის ტექსტი, მისი დანართები და მე-6 მუხლით გათვალისწინებული ნებისმიერი სპეციალური შეთა
• მუხლი 42. სამხედრო ტყვეების წინააღმდეგ იარაღის გამოყენება, განსაკუთრებით მათი გაქცევის ან გაქცევის მცდელობის დროს, წარმოადგენს უკიდურეს ზომას, რომელსაც ყოველთვის წინ უნდა უსწრებდეს შესაბამისი გაფრთხილება

დოკუმენტის სრული ტექსტი (152 მუხლი) →