საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი · რედაქცია 11.11.2025
სამოქალაქო კოდექსის 1461-ე მუხლი · სკ 1461
თუ სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის გაყოფა შეუძლებელია, მაშინ მიწა იმ მემკვიდრეს უნდა მიეკუთვნოს, რომელიც მამკვიდრებელთან ერთად ცხოვრობდა და საოჯახო მეურნეობას ეწეოდა. თუ ასეთი მემკვიდრე არ არის, მაშინ მიწა იმას უნდა მიეკუთვნოს, ვისაც უნარი აქვს და სურს, გაუძღვეს მეურნეობას.
საქართველოს 2019 წლის 25 ივნისის კანონი №4851 - ვებგვერდი, 02.07.2019
სამოქალაქო კოდექსის 1460-ე მუხლის მე-2 ნაწილისა და 1461-ე მუხლის შესაბამისად, მიუთითა, რომ ლ. ლ-ძის მოთხოვნა მისი კუთვნილი წილის კომპენსაციისა აპელანტებისათვის მიწის ნაკვეთებში წილის შემცირების ხარჯზე, უსაფუძვლოა.
1421-ე, 1433-ე, 1452-ე, 1469-ე, 1446-ე, 59-ე მუხლის მე-3 ნაწილი, 173-ე, 1513-ე, 170-ე, 54-ე, 959-ე, 1457-ე, 1461-ე, 1462-ე, 953-ე, 963-ე, 964-ე, 172-ე და 173-ე მუხლებით · სამართლებრივი შეფასება
ოფიციალური ტექსტი: matsne.gov.ge — საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი, კონსოლიდირებული რედაქცია 11.11.2025. გამოქვეყნება: პარლამენტის უწყებანი, 31, 24/07/1997.
საქართველოს კანონი „საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი“, მუხლი 1461, №786, 26.06.1997, სარეგისტრაციო კოდი 040.000.000.05.001.000.223 (კონსოლიდირებული რედაქცია 11.11.2025). ხელმისაწვდომია: https://legali.ge/law/31702/muxli-1461/