საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის და სურსათის დეპარტამენტის დებულების დამტკიცების შესახებ

საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის

ბრძანება №2-85

2009 წლის 14 აპრილი

ქ. თბილისი

საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტის დებულების დამტკიცების შესახებ

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 61-ე მუხლის, „საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს დებულების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2009 წლის 18 თებერვლის №26 დადგენილებით დამტკიცებული დებულების მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „თ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, ვბრძანებ:

1. დამტკიცდეს საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტის თანდართული დებულება.

2. ძალადაკარგულად გამოცხადდეს:

ა) „საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტის დებულების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2006 წლის 12 ივლისის №2-121 ბრძანება;

ბ) „საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სამელიორაციო პოლიტიკის სამმართველოს დებულების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2007 წლის 12 ივნისის №2-80 ბრძანება.

3. ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

ბ. კვეზერელი

საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტის დებულება

    მუხლი 1. ზოგადი დებულებანი

1. სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტი (შემდგომში – დეპარტამენტი) არის საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს (შემდგომში – სამინისტრო) ცენტრალური აპარატის სტრუქტურული ქვედანაყოფი, რომელიც ასრულებს სამინისტროს დებულებითა და ამ დებულებით მასზე დაკისრებულ მოვალეობებს.

2. დეპარტამენტი თავის საქმიანობაში ხელმძღვანელობს საქართველოს კონსტიტუციით, საერთაშორისო ხელშეკრულებებითა და შეთანხმებებით, საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით.

3. დეპარტამენტი მასზე დაკისრებული მოვალეობების შესრულებისათვის ანგარიშვალდებულია საქართველოს სოფლის მეურნების მინისტრისა (შემდგომში – მინისტრი) და მინისტრის მოადგილეების წინაშე.

    მუხლი 2. დეპარტამენტის ფუნქციები და მოვალეობები

დეპარტამენტის ფუნქციები და მოვალეობებია:

ა) მეცხოველეობის, თევზის მეურნეობის, მემცენარეობის, მეთესლეობის, აგროქიმიის, სასოფლო-სამეურნეო ტექნოლოგიებისა და მელიორაციის სფეროებში განვითარების ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავება და მისი შესრულების კონტროლი;

ბ) რეგიონალური პოლიტიკისა და მისი განვითარების თაობაზე წინადადებების შემუშავება, საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს რეგიონალური სამმართველოების ინფორმაციული უზრუნველყოფა სამინისტროს მიმდინარე და სამომავლო საქმიანობის შესახებ, სამინისტროს მიმდინარე პროექტებში რეგიონალური სამმართველოების მონაწილეობის კოორდინაცია და ხელშეწყობა, რეგიონალური სამმართველოების მიერ წარდგენილი ინფორმაციის მიღება და დამუშავება, რეგიონალური სამმართველოების საქმიანობის კოორდინაცია;

გ) სოფლის მეურნეობისა და მასთან დაკავშირებული ინფრასტრუქტურის, ფერმერთა და აგრომეწარმეთა საკონსულტაციო მომსახურების სისტემის განვითარების ხელშეწყობა;

დ) სოფლის მეურნეობის ტექნიკური გადაიარაღების, მანქანათა გამოყენების ოპტიმალური ფორმების შემუშავება;

ე) მიწების მელიორაციის სფეროში სამელიორაციო პოლიტიკის შემუშავება და მისი განხორციელება;

ვ) საქართველოს მელიორაციის ინფრასტრუქტურის, მიწის კონსოლიდაციის, ნიადაგის ხარისხობრივი შეფასების (ნიადაგის ატლასები) და მათი მდგომარეობის თაობაზე ერთიანი ბანკის შექმნა, მიწის რაციონალურად გამოყენების, ნაყოფიერების აღდგენისა და შენარჩუნების ორგანიზება;

ზ) დადგენილ ვადაში მოქალაქეთა განცხადებების განხილვა და სამინისტროს შესაბამისი გადაწყვეტილების პროექტების მომზადება;

თ) კომპეტენციის ფარგლებში სამინისტროს მიერ კანონპროექტების ნორმატიული და ინდივიდუალური ხასიათის სამართლებრივი აქტების, ინსტრუქციების, ბრძანებების, რეკომენდაციების შემუშავებასა და სამინისტროს უფლებამოსილებას განკუთვნილ საკითხთა განხილვაში მონაწილეობის მიღება;

ი) კანონმდებლობით და ამ დებულებით განსაზღვრული სხვა უფლებამოვალეობათა განხორციელება.

საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2010 წლის 6 მაისის ბრძანება №2-69 - სსმ III, №53, 11.05.2010წ., მუხ.804

    მუხლი 3. დეპარტამენტის ხელმძღვანელობა და სტრუქტურა

1. დეპარტამენტს ხელმძღვანელობს დეპარტამენტის უფროსი, რომელსაც კანონმდებლობით დადგენილი წესით თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს მინისტრი.

2. დეპარტამენტის უფროსი ანგარიშვალდებულია მინისტრისა და მინისტრის მოადგილეების წინაშე.

3. დეპარტამენტის უფროსი:

ა) ხელმძღვანელობს და წარმართავს დეპარტამენტის საქმიანობას;

ბ) პასუხისმგებელია დეპარტამენტზე დაკისრებული ამოცანებისა და ფუნქციების დროული, კვალიფიციური და ეფექტური შესრულებისათვის;

გ) ანაწილებს მოვალეობებს დეპარტამენტის უფროსის მოადგილესა და დეპარტამენტის სხვა მოსამსახურეებს შორის, აძლევს მათ მითითებებსა და განკარგულებებს;

დ) ზედამხედველობს დეპარტამენტის მოსამსახურეების მიერ თავიანთი სამსახურებრივი მოვალეობების ჯეროვან შესრულებას, ახორციელებს მათ მიერ სამინისტროს შინაგანაწესის შესრულების კონტროლს;

ე) კოორდინაციას უწევს დეპარტამენტის მიმდინარე დავალებების, მათ შორის მინისტრის ზეპირი განკარგულებებისა და მითითებების შესრულებას და დეპარტამენტის სტრუქტურულ ქვედანაყოფებს შორის ანაწილებს ამ დავალებებსა და მითითებებს;

ვ) წარუდგენს სამინისტროს ხელმძღვანელობას წინადადებებს დეპარტამენტის შიდა სტრუქტურის, შტატების, მუშაობის ორგანიზაციის, დეპარტამენტის თანამშრომლების წახალისების, ან დისციპლინური პასუხისმგებლობის თაობაზე;

ზ) შუამდგომლობს ხელმძღვანელობის წინაშე იმ საჭიროებების შესახებ, რომელიც აუცილებელია დეპარტამენტის ამოცანების შესრულებისათვის;

თ) მოთხოვნის შემთხვევაში წარადგენს ანგარიშს დეპარტამენტის მიერ გაწეული საქმიანობის შესახებ;

ი) პერიოდულად ისმენს დეპარტამენტში შემავალი სამმართველოების უფროსების ანგარიშს მათ კომპეტენციას მიკუთვნებულ საკითხებზე;

კ) შუამდგომლობს დეპარტამენტის მოსამსახურეთა კვალიფიკაციის ამაღლებისა და გადამზადების თაობაზე.

4. დეპარტამენტის უფროსს ჰყავს მოადგილე, რომელსაც კანონმდებლობით დადგენილი წესით თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს მინისტრი.

5. დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე:

ა) დეპარტამენტის უფროსის მიერ განსაზღვრული უფლებამოსილებებისა და საქმიანობის სფეროების გათვალისწინებით წარმართავს და ზედამხედველობას უწევს დეპარტამენტში შემავალი ცალკეული ქვედანაყოფების საქმიანობას;

ბ) მონაწილეობს დეპარტამენტში შემოსული მასალების განაწილებაში;

გ) ზედამხედველობას უწევს დეპარტამენტის მოსამსახურეთა მიერ სამსახურებრივი მოვალეობების შესრულებას;

დ) მინისტრის, მინისტრის მოადგილეების და დეპარტამენტის უფროსის დავალებით ახორციელებს სხვა უფლებამოსილებებს;

ე) დეპარტამენტის უფროსის არყოფნის შემთხვევაში ასრულებს დეპარტამენტის უფროსის მოვალეობას.

6. დეპარტამენტში შემავალ სამმართველოებს ხელმძღვანელობს სამმართველოს უფროსი, რომელსაც კანონმდებლობით დადგენილი წესით თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს მინისტრი.

7. სამმართველოს უფროსი:

ა) სამმართველოს უფლებამოსილების ფარგლებში წარმართავს სამმართველოს საქმიანობას;

ბ) ანაწილებს სამმართველოში შემოსულ მასალებს;

გ) ახორციელებს ზედამხედველობას სამმართველოს მოსამსახურეთა მიერ სამსახურებრივი მოვალეობების შესრულებაზე;

დ) ანგარიშს წარუდგენს დეპარტამენტის უფროსს სამმართველოს მიერ გაწეული საქმიანობის თაობაზე;

ე) ახორციელებს მინისტრის, მინისტრის მოადგილეების, დეპარტამენტის უფროსისა და დეპარტამენტის უფროსის მოადგილის ცალკეულ დავალებებს.

8. სამმართველოს უფროსს ჰყავს მოადგილე, რომელსაც კანონმდებლობით დადგენილი წესით თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს მინისტრი.

9. სამმართველოს უფროსის მოადგილე:

ა) ანგარიშვალდებულია სამმართველოს უფროსის წინაშე, ათანხმებს მასთან საკუთარ გადაწყვეტილებებს სამმართველოს მუშაობის წარმართვის თაობაზე;

ბ) ასრულებს სამმართველოს უფროსის უშუალო დავალებებს, რომელიც გამომდინარეობს სამინისტროს საქმიანობის მიზნებიდან;

გ) ასრულებს სამმართველოს უფროსის მოვალეობებს მის მიერ უფლებამოსილებათა განხორციელების შეუძლებლობის ან მისი არყოფნის შემთხვევაში.

    მუხლი 4. დეპარატამენტის სტრუქტურული ქვედანაყოფები

1. დარგობრივი განვითარების სამმართველო, რომლის ძირითადი ამოცანაა:

ა) მემცენარეობაში, მეთესლეობაში, მეცხოველეობაში და მეთევზეობაში არსებული მდგომარეობის შესახებ ინფორმაციის მიღება-დამუშავება;

ბ) სოფლის მეურნეობის ცალკეულ დარგებში დასაქმებულთათვის რეკომენდაციებისა და კონსულტაციების გაწევა, აგროტექნოლოგიური რუქების შედგენაში დახმარება;

გ) სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მეთესლეობის სისტემის, სარგავი მასალის წარმოებისა და მეცხოველეობის სანაშენე საქმის განვითარების ხელშეწყობა;

დ) მეცხოველეობისა და მემცენარეობის დარგების მიხედვით ფერმერთა მონაცემთა ბაზის შექმნა და პერიოდული განახლება;

ე) სოფლის მეურნეობის ცალკეული დარგების განვითარების პროგრამების შემუშავება;

ვ) რეგიონალური სამმართველოებიდან მიღებული ინფორმაციის ანალიზი, განვითარების შემაფერხებელი ძირითადი პრობლემებისა და პრიორიტეტული მიმართულებების განსაზღვრა, რეკომენდაციების მომზადება და კოორდინირებული საქმიანობა კომპეტენციის ფარგლებში;

ზ) სტიქიური მოვლენების დროს მიყენებული ზარალის შესახებ მიღებული ინფორმაციის დამუშავება და ხელმძღვანელობისათვის მიწოდება;

თ) მოსავლის დროული რეალიზაციის მიზნით მარკეტინგული კვლევის შედეგების შესახებ ინფორმაციის რეგიონალური სამმართველოებისათვის მიწოდება;

ი) აგროქიმიის სფეროში ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავება და პრიორიტეტულ მიმართულებათა განსაზღვრა.

2. სასოფლო-სამეურნეო ტექნოლოგიების სამმართველო, რომლის ძირითადი ამოცანაა:

ა) აგროსაინჟინრო პოლიტიკის შემუშავებისათვის სათანადო წინადადებების მომზადება;

ბ) ქვეყანაში არსებული სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის მოკვლევისა და ანალიზის ჩატარება მათი ნომენკლატურის, რაოდენობისა და ეფექტური ფუნქციონირების დადგენის მიზნით;

გ) სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტების გადამამუშავებელ საწარმოებში არსებული ტექნოლოგიური მოწყობილობების მოკვლევა და ანალიზი, მათი ტექნიკური მდგომარეობის დადგენისა და ეფექტურობის გაზრდის მიზნით;

დ) მოწინავე აგრარულ ქვეყნებში აპრობირებული მაღალეფექტური სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მოვლა-მოყვანის ტექნოლოგიების და ტექნიკური საშუალებების შესწავლა, ანალიზი და შესაბამისი რეკომენდაციების მომზადება ფერმერებისათვის;

ე) რეკომენდაციების მომზადება სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის და გადამამუშავებელი საწარმოებებისათვის საჭირო ტექნოლოგიური და ტექნიკური აღჭურვილობის შეძენა-განახლების მიზნით;

ვ) იაპონიის გრანტის პროგრამა 2 KR -ის მიზნობრივი და ეფექტური ათვისების მიზნით ბენეფიციარებისათვის სათანადო რეკომენდაციების მომზადება და ხელშეწყობა;

ზ) რეგიონალური სამმართველოებიდან მიღებული ინფორმაციის ანალიზი, კოორდინირებული საქმიანობა და რეკომენდაციების მომზადება რეგიონებში სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის და ტექნოლოგიების ეფექტიანი გამოყენების მიზნით;

თ) სახელმწიფო და კერძო აგროსაინჟინრო სერვის-ცენტრებისა და ამხანაგობების ეფექტური მუშაობისათვის სათანადო რეკომენდაციების მომზადება და ხელშეწყობა;

ი) სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების ნიადაგების ეროზიისაგან დაცვის და ნაყოფიერების გაზრდის მიზნით თანამედროვე ტექნიკისა და ტექნოლოგიების გამოყენებისათვის სათანადო რეკომენდაციების მომზადება ფერმერთათვის;

კ) დაკისრებულ მოვალეობათა შესრულების შესახებ სამინისტროს ხელმძღვანელობისათვის პერიოდული ანგარიშების წარდგენა;

ლ) კანონმდებლობით განსაზღვრულ სხვა უფლებამოსილებათა განხორციელება.

3. სამელიორაციო პოლიტიკის სამმართველო, რომლის ძირითადი ამოცანაა:

ა) მიწების მელიორაციის სფეროში სამელიორაციო პოლიტიკის შემუშავება და მისი განხორციელების კონტროლი;

ბ) უფლებამოსილების ფარგლებში სამართლებრივი აქტების პროექტების შემუშავებაში მონაწილეობა;

გ) სახელმწიფო ბიუჯეტით ან სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციებიდან სახელმწიფოს (სამინისტროს) მიერ მოზიდული სახსრებით განსახორციელებელი პრიორიტეტული სარეაბილიტაციო სამელიორაციო სისტემებისა და ცალკეული ობიექტების განსაზღვრა, საინვესტიციო პროექტების მომზადებაში მონაწილეობის მიღება;

დ) სახელმწიფო ბიუჯეტით მელიორაციის დარგში განსახორციელებელი სამუშაოებისათვის წარდგენილი პროექტების განხილვა და შესაბამისი დასკვნების მომზადება;

ე) სხვადასხვა ორგანიზაციის მიერ მელიორაციის დარგში განსახორციელებელი და განხორციელებული პროექტებისა და სხვა ღონისძიებების კოორდინაცია და ზედამხედველობა თავისი კომპეტენციის ფარგლებში;

ვ) სამელიორაციო ასოციაციების საქმიანობის კოორდინაცია და კონტროლი;

ზ) სამელიორაციო ასოციაციების დასაფუძნებლად, „საჯარო სამართლის იურიდიული პირის შესახებ“ საქართველოს კანონის მიხედვით საჭირო დოკუმენტაციის მომზადების და ასოციაციების დაფუძნების პროცესების ხელშეწყობა;

თ) სამელიორაციო ასოციაციების საქმიანობის ამსახველი მონაცემების ანალიზი;

ი) სამმართველოს უფლებამოსილების ფარგლებში ასოციაციების საქმიანობის მარეგულირებელი შესაძლო ორგანიზაციული და საკადრო ხასიათის ცვლილებების განმსაზღვრელი ბრძანებების პროექტების მომზადება;

კ) უფლებამოსილების ფარგლებში სახელმწიფო ბიუჯეტითა და საერთაშორისო ორგანიზაციებიდან მიღებული გრანტებით შესასრულებელი სამუშაოების მაკოორდინერებელი სხვადასხვა კომისიებისა და სამუშაო ჯგუფების საქმიანობაში მონაწილეობა;

ლ) საქართველოს სამელიორაციო ინფრასტრუქტურის ხარისხობრივი მახასიათებლების ერთიანი საინფორმაციო ბაზის შექმნის ხელშეწყობა-განახლება;

მ) რეგიონალური სამმართველოებიდან მიღებული ინფორმაციის ანალიზი, კოორდინირებული საქმიანობა და რეკომენდაციების მომზადება (მელიორაციის სფეროში);

ნ) საქართველოს ნიადაგების ხარისხობრივი მახასიათებლების ერთიანი საინფორმაციო ბანკის საფუძველზე მიზნობრივი თემატური რუკების შედგენა;

ო) მიწების კონსოლიდაციის მიზნით წინადადებებისა და რეკომენდაციების შემუშავება;

პ) მიწის რაციონალურად გამოყენების შესახებ წინდადებებისა და რეკომენდაციების მომზადება და მათი განხორციელებისადმი ხელშეწყობა.

საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2010 წლის 6 მაისის ბრძანება №2-69 - სსმ III, №53, 11.05.2010წ., მუხ.804

Annotate