საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის და სურსათის დეპარტამენტის დებულების დამტკიცების შესახებ

საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის

ბრძანება №2-85

2009 წლის 14 აპრილი

ქ. თბილისი

საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტის დებულების დამტკიცების შესახებ

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 61-ე მუხლის, „საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს დებულების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2009 წლის 18 თებერვლის №26 დადგენილებით დამტკიცებული დებულების მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „თ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, ვბრძანებ:

1. დამტკიცდეს საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტის თანდართული დებულება.

2. ძალადაკარგულად გამოცხადდეს:

ა) „საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტის დებულების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2006 წლის 12 ივლისის №2-121 ბრძანება;

ბ) „საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სამელიორაციო პოლიტიკის სამმართველოს დებულების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2007 წლის 12 ივნისის №2-80 ბრძანება.

3. ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

ბ. კვეზერელი

საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტის დებულება

    მუხლი 1. ზოგადი დებულებანი

1. სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტი (შემდგომში – დეპარტამენტი) არის საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს (შემდგომში – სამინისტრო) ცენტრალური აპარატის სტრუქტურული ქვედანაყოფი, რომელიც ასრულებს სამინისტროს დებულებითა და ამ დებულებით მასზე დაკისრებულ მოვალეობებს.

2. დეპარტამენტი თავის საქმიანობაში ხელმძღვანელობს საქართველოს კონსტიტუციით, საერთაშორისო ხელშეკრულებებითა და შეთანხმებებით, საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით.

3. დეპარტამენტი მასზე დაკისრებული მოვალეობების შესრულებისათვის ანგარიშვალდებულია საქართველოს სოფლის მეურნების მინისტრისა (შემდგომში – მინისტრი) და მინისტრის მოადგილეების წინაშე.

    მუხლი 2. დეპარტამენტის ფუნქციები და მოვალეობებია:

ა) მეცხოველეობის, თევზის მეურნეობების, მემცენარეობის, მეთესლეობის, აგროქიმიისა და სასოფლო-სამეურნეო ტექნოლოგიების სფეროებში განვითარების ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავება და მისი შესრულების ზედამხედველობა და კონტროლი;

ბ) რეგიონებში აგრარული სექტორის განვითარების პრიორიტეტულ მიმართულებათა განსაზღვრა; რეგიონალური პოლიტიკისა და მისი განვითარების თაობაზე წინადადებების მომზადება, სათანადო რეკომენდაციებისა და მეთოდური მითითებების შემუშავებაში მონაწილეობის მიღება;

გ) სოფლის მეურნეობისა და მასთან დაკავშირებული სასოფლო- სამეურნეო ინფრასტრუქტურის, ფერმერთა და აგრომეწარმეთა საკონსულტაციო მომსახურების სისტემის განვითარების ხელშეწყობა;

დ) სოფლის მეურნეობის ტექნიკური გადაიარაღების, მანქანათა გამოყენების ოპტიმალური ფორმების შემუშავება;

ე) დადგენილ ვადაში მოქალაქეთა განცხადებებისა და შემოსული კორესპონდენციების განხილვა და სამინისტროს შესაბამისი გადაწყვეტილების პროექტების მომზადება;

ვ) კომპეტენციის ფარგლებში სამინისტროს მიერ ნორმატიული და ინდივიდუალური ხასიათის სამართლებრივი აქტების, რეკომენდაციების განხილვასა და შემუშავებაში მონაწილეობის მიღება;

ზ) კანონმდებლობით და ამ დებულებით განსაზღვრული სხვა უფლება- მოვალეობათა განხორციელება.

საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2010 წლის 6 მაისის ბრძანება №2-69 - სსმ III, №53, 11.05.2010წ., მუხ.804

საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2012 წლის 27 მარტის ბრძანება №2-48 - ვებგვერდი, 30.03.2012წ.

    მუხლი 3. დეპარტამენტის ხელმძღვანელობა და სტრუქტურა

1. დეპარტამენტს ხელმძღვანელობს დეპარტამენტის უფროსი, რომელსაც კანონმდებლობით დადგენილი წესით თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს მინისტრი.

2. დეპარტამენტის უფროსი ანგარიშვალდებულია მინისტრისა და მინისტრის მოადგილეების წინაშე.

3. დეპარტამენტის უფროსი:

ა) ხელმძღვანელობს და წარმართავს დეპარტამენტის საქმიანობას;

ბ) პასუხისმგებელია დეპარტამენტზე დაკისრებული ამოცანებისა და ფუნქციების დროული, კვალიფიციური და ეფექტური შესრულებისათვის;

გ) ანაწილებს მოვალეობებს დეპარტამენტის უფროსის მოადგილესა და დეპარტამენტის სხვა მოსამსახურეებს შორის, აძლევს მათ მითითებებსა და განკარგულებებს;

დ) ზედამხედველობს დეპარტამენტის მოსამსახურეების მიერ თავიანთი სამსახურებრივი მოვალეობების ჯეროვან შესრულებას, ახორციელებს მათ მიერ სამინისტროს შინაგანაწესის შესრულების კონტროლს;

ე) კოორდინაციას უწევს დეპარტამენტის მიმდინარე დავალებების, მათ შორის მინისტრის ზეპირი განკარგულებებისა და მითითებების შესრულებას და დეპარტამენტის სტრუქტურულ ქვედანაყოფებს შორის ანაწილებს ამ დავალებებსა და მითითებებს;

ვ) წარუდგენს სამინისტროს ხელმძღვანელობას წინადადებებს დეპარტამენტის შიდა სტრუქტურის, შტატების, მუშაობის ორგანიზაციის, დეპარტამენტის თანამშრომლების წახალისების, ან დისციპლინური პასუხისმგებლობის თაობაზე;

ზ) შუამდგომლობს ხელმძღვანელობის წინაშე იმ საჭიროებების შესახებ, რომელიც აუცილებელია დეპარტამენტის ამოცანების შესრულებისათვის;

თ) მოთხოვნის შემთხვევაში წარადგენს ანგარიშს დეპარტამენტის მიერ გაწეული საქმიანობის შესახებ;

ი) პერიოდულად ისმენს დეპარტამენტში შემავალი სამმართველოების უფროსების ანგარიშს მათ კომპეტენციას მიკუთვნებულ საკითხებზე;

კ) შუამდგომლობს დეპარტამენტის მოსამსახურეთა კვალიფიკაციის ამაღლებისა და გადამზადების თაობაზე.

4. დეპარტამენტის უფროსს ჰყავს მოადგილე, რომელსაც კანონმდებლობით დადგენილი წესით თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს მინისტრი.

5. დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე:

ა) დეპარტამენტის უფროსის მიერ განსაზღვრული უფლებამოსილებებისა და საქმიანობის სფეროების გათვალისწინებით წარმართავს და ზედამხედველობას უწევს დეპარტამენტში შემავალი ცალკეული ქვედანაყოფების საქმიანობას;

ბ) მონაწილეობს დეპარტამენტში შემოსული მასალების განაწილებაში;

გ) ზედამხედველობას უწევს დეპარტამენტის მოსამსახურეთა მიერ სამსახურებრივი მოვალეობების შესრულებას;

დ) მინისტრის, მინისტრის მოადგილეების და დეპარტამენტის უფროსის დავალებით ახორციელებს სხვა უფლებამოსილებებს;

ე) დეპარტამენტის უფროსის არყოფნის შემთხვევაში ასრულებს დეპარტამენტის უფროსის მოვალეობას.

6. დეპარტამენტში შემავალ სამმართველოებს ხელმძღვანელობს სამმართველოს უფროსი, რომელსაც კანონმდებლობით დადგენილი წესით თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს მინისტრი.

7. სამმართველოს უფროსი:

ა) სამმართველოს უფლებამოსილების ფარგლებში წარმართავს სამმართველოს საქმიანობას;

ბ) ანაწილებს სამმართველოში შემოსულ მასალებს;

გ) ახორციელებს ზედამხედველობას სამმართველოს მოსამსახურეთა მიერ სამსახურებრივი მოვალეობების შესრულებაზე;

დ) ანგარიშს წარუდგენს დეპარტამენტის უფროსს სამმართველოს მიერ გაწეული საქმიანობის თაობაზე;

ე) ახორციელებს მინისტრის, მინისტრის მოადგილეების, დეპარტამენტის უფროსისა და დეპარტამენტის უფროსის მოადგილის ცალკეულ დავალებებს.

8. სამმართველოს უფროსს ჰყავს მოადგილე, რომელსაც კანონმდებლობით დადგენილი წესით თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს მინისტრი.

9. სამმართველოს უფროსის მოადგილე:

ა) ანგარიშვალდებულია სამმართველოს უფროსის წინაშე, ათანხმებს მასთან საკუთარ გადაწყვეტილებებს სამმართველოს მუშაობის წარმართვის თაობაზე;

ბ) ასრულებს სამმართველოს უფროსის უშუალო დავალებებს, რომელიც გამომდინარეობს სამინისტროს საქმიანობის მიზნებიდან;

გ) ასრულებს სამმართველოს უფროსის მოვალეობებს მის მიერ უფლებამოსილებათა განხორციელების შეუძლებლობის ან მისი არყოფნის შემთხვევაში.

    მუხლი 4. დეპარატამენტის სტრუქტურული ქვედანაყოფები

1. დარგობრივი განვითარების სამმართველო, რომლის ძირითადი ამოცანაა:

ა) მემცენარეობაში, მეთესლეობაში, მეცხოველეობაში და მეთევზეობაში არსებული მდგომარეობის შესახებ ინფორმაციის მიღება-დამუშავება;

ბ) სოფლის მეურნეობის ცალკეულ დარგებში დასაქმებულთათვის რეკომენდაციებისა და კონსულტაციების გაწევა;

გ) სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მეთესლეობის სისტემის, სარგავი მასალის წარმოებისა და მეცხოველეობის სანაშენე საქმის განვითარების ხელშეწყობა;

დ) მეცხოველეობის და მემცენარეობის დარგების მიხედვით ფერმერთა მონაცემთა ბაზის შექმნა და პერიოდული განახლება;

ე) სოფლის მეურნეობის ცალკეული დარგების განვითარების პროგრამების შემუშავება, შესაბამისი აგროკლიმატური პირობებისა და მოსალოდნელი ცვლილებების გათვალისწინებით;

ვ) რეგიონული ექსტენციის ცენტრებისათვის მეთოდური მითითებებისა და რეკომენდაციების შემუშავება და დანერგვის ხელშეწყობა.

ზ) აგროქიმიის სფეროში ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავება და პრიორიტეტულ მიმართულებათა განსაზღვრა.

2. სასოფლო-სამეურნეო ტექნოლოგიების სამმართველო, რომლის ძირითადი ამოცანაა:

ა) აგროსაინჟინრო პოლიტიკის შემუშავებისათვის სათანადო წინადადებების მომზადება;

ბ) ქვეყანაში არსებული სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის მოკვლევისა და ანალიზის ჩატარება მათი ნომენკლატურის, რაოდენობისა და ეფექტური ფუნქციონირების დადგენის მიზნით;

გ) სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტების გადამამუშავებელ საწარმოებში არსებული ტექნოლოგიური მოწყობილობების მოკვლევა და ანალიზი, მათი ტექნიკური მდგომარეობის დადგენისა და ეფექტურობის გაზრდის მიზნით;

დ) მოწინავე აგრარულ ქვეყნებში აპრობირებული მაღალეფექტური სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მოვლა-მოყვანის ტექნოლოგიების და ტექნიკური საშუალებების შესწავლა, ანალიზი და შესაბამისი რეკომენდაციების მომზადება ფერმერებისათვის;

ე) რეკომენდაციების მომზადება სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის და გადამამუშავებელი საწარმოებისათვის საჭირო ტექნოლოგიური და ტექნიკური აღჭურვილობის შეძენა-განახლების მიზნით;

ვ) იაპონიის გრანტის პროგრამა 2KR -ის მიზნობრივი და ეფექტური ათვისების მიზნით ბენეფიციარებისათვის სათანადო რეკომენდაციების მომზადება და ხელშეწყობა;

ზ) სახელმწიფო და კერძო აგროსაინჟინრო სერვისცენტრებისა და ამხანაგობების ეფექტური მუშაობისათვის სათანადო რეკომენდაციების მომზადება და ხელშეწყობა;

თ) რეგიონალური ექსტენციის ცენტრებისათვის მეთოდური რეკომენდაციების მომზადება და ხელშეწყობა, მაღალკვალიფიციური ოპერატორების მომზადების მიზნით;

ი) დაკისრებულ მოვალეობათა შესრულების შესახებ სამინისტროს ხელმძღვანელობისათვის პერიოდული ანგარიშების წარდგენა;

კ) კანონმდებლობით განსაზღვრული სხვა უფლებამოსილებათა განხორციელება.

3. რეგიონალური სამმართველო, რომლის ძირითადი ამოცანაა:

ა) კანონით დადგენილი წესით რეგიონალური და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოებთან ურთიერთობის კოორდინაცია;

ბ) კომპეტენციის ფარგლებში საქართველოს რეგიონებიდან მიღებული ინფორმაციის ანალიზი, განვითარების შემაფერხებელი ძირითადი პრობლემებისა და პრიორიტეტული მიმართულებების განსაზღვრა, რეკომენდაციების მომზადება და კო ო რდინირებული საქმიანობა;

გ) შესაბამის უწყებებთან და სპეციალისტებთან ერთად, რეგიონებში აგრარული სექტორის განვითარების პრიორიტეტული მიმართულებების შესახებ ინფორმაციის მომზადება და დაინტერესებული პირებისათვის მიწოდება;

დ) კომპეტენციის ფარგლებში სტიქიური მოვლენების შედეგების სალიკვიდაციო საქმიანობის, სოფლის მეურნეობის ცალკეულ დარგებსა და სფეროებში შექმნილ საგანგებო სიტუაციათა ანალიზი და შეფასება;

ე) კომპეტენციის ფარგლებში სტატისტიკის სფეროში მონაცემთა საინფორმაციო ბაზის შექმნაში მონაწილეობა და საქმიანობის კოორდინაცია;

ვ) კომპეტენციის ფარგლებში შესაბამის უწყებებთან და სპეციალისტებთან ერთად რეგიონების განვითარების პროგრამების, მეწარმეობის მხარდაჭერის, საინვესტიციო საქმიანობის სტიმულირებისა და სოფლის მეურნეობასთან დაკავშირებული სასოფლო- სამეურნეო ინფრასტრუქტურის განვითარების წინადადებების შემუშავებაში მონაწილეობა;

ზ) კომპეტენციის ფარგლებში ადგილობრივი და უცხოური ინვესტიციებით დაფინანსებული რეგიონული საინვესტიციო პროგრამებისა და პროექტების კოორდინაცია და მიმდინარეობის მონიტორინგი;

თ) საქართველოს მთავრობისა და საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ დაგეგმილი სოფლის მეურნეობის განვითარების პროექტების განხორციელების ხელშეწყობა.

საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2010 წლის 6 მაისის ბრძანება №2-69 - სსმ III, №53, 11.05.2010წ., მუხ.804

საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის 2012 წლის 27 მარტის ბრძანება №2-48 - ვებგვერდი, 30.03.2012წ.

Annotate